..." Szosa doprowadza nas do wsi Darżlubie, której nazwę przeniesiono na dużą połać lasów pokrywającą Kępę Pucką. (Kilka słów o Puszczy Darżlubskiej w opisie szlaku Wejherowo-Krokowa).
Wieś Darżlubie wymieniona została po raz pierwszy w roku 1333, jako majętność oliwskich cystersów. Znajduje się tutaj kilka zabytkowych budowli: kuźnia z II połowy XVIIIw., kapliczka z połowy XIXw. i ryglowe chaty nr 108 i 16.
We wsi jest sklep spożywczy i przystanek PKS.
Niemal pod same zabudowania wsi Darżlubie podchodzą pola Połczyna. Miejscowi chłopi
tłumaczą ten ewenement w następujący sposób: niegdyś Darżlubie otoczone było gęstym borem. Mieszkańcy Darżlubia i Połczyna wspólnym wysiłkiem wykarczowali lasy rosnące miedzy ich wsiami, nie mogli jednak dojść do porozumienia jak podzielić nowo powstałe pola. Płynęły lata, grunty zarosły bujną trawą. Wreszcie ustalono, że o granicy zadecyduje krzepa dwóch najtęższych kosiarzy z obu wsi. Mieli oni wspólnie zacząć kośbę trawy na spornych gruntach. Granicą iało zostać miejsce spotkania osiłków.
Nieszczęście Darżlubian polegało na tym , że przed pracą nakarmili swojego faworyta grochówką zgotowana na tłustym boczku; ten rozchorował się i czynił częste przerwy w pracy. Dzisiaj z przewagi miejscowego kosiarza korzysta miejscowy PGR."...
[Prawa autorskie tekstu należą do: T.Gruszczyńskiego i E.Taylora, jeżeli w/w panowie nie zgadzają się z publikacją go tutaj proszę o kontakt]
